Bir Bloodygami Hikayesi

Kişisel tarihimin en önemli tontileri oldu onlar; kediler, köpekler, kuşlar, balıklar... hep evimizde bir evcil hayvanımız oldu.. en büyük hayalim de Can’ın da bir evcil hayvanla beraber büyümesiydi.. hem kedi hem köpek bakmış biri olarak; köpek bakımının daha zor olması nedeniyle, aklımızda hep bir kedi sahiplenmek vardı.. işte bu yazı da bizim gibi düşünenler için... eğer daha önce hayvan bakımı tecrübeniz varsa işler çok kolay... hayvanın dilinden anlıyorsun hem de çocukla beraber o alışma tanışma dönemini güzel atlatıyorsun... eğer daha önce evinizde kedi/köpek beslediyseniz, zaten bu yazdıklarımın hepsini biliyorsunuz.. benim anlatmak istediklerim ilk tecrübelerini yaşayacaklara...  öncelikle şunu unutmamak gerek; 3-4 yaşın altındaki çocuklar henüz saldırganlık dürtüleri ve öfke kontrolünü beceremediklerinden evcil hayvanlarla birlikteyken sürekli gözlemlenmelidir. çünkü istemeden de olsa, sıkıştırma, kuyruk çekme, gıdıklama?!, yemek yerken bulaşma, tuvaletini yerken ...

Bir dönüşüm içindeyim... geçtiğimiz hafta sonu çocuğumu babasına bırakıp tatil yaparken, çeşitli zamanlarda duydum "özledin ama di mi?" Özledim ama sadece 1 dk... 3 günde toplam 3 dk. düşündüm çocuğumu, ne kötü bir anneyim ben! gerçekten bak, 3 gün için sadece gamze olmak harika bir histi... gülümsedim mis kokusu burnuma gelince ama o kadar... o an, orada tek başıma olmak, sigara üstüne sigara içmek, güneşlenmek, susmak, cevap vermemek... çünkü kendimi daha çok özlemiştim, arkadaşlarımı da... buna ihtiyacım vardı... Kız kıza tatile yani, tadı başkadır... kıkırdarsın, dertleşirsin, dağıtırsın, anlatırsın da anlatırsın... farklıdır işte. Tatile çıktığımı duyan 10 kişiden 5'i telefon edip; "nasıl bıraktın?" "nasıl dayanacaksın?" "gözün arkada değil mi?" diyerek; içimdeki en rahat noktaya, vicdanıma çomak sokmaktan bıkmadılar. Tabi ki bırakıcaktım, babasında çocuğum! kendimden sonra en çok güveneceğim insanda! Bir kadının çocuğunu babas...

Anne baba adayı iken, çevremizdeki insanların, hayatımızda yaşanacak olan değişikliklerle ilgili en çok yorum getirdikleri, korkuttukları, hayatın eskisi gibi olmayacağını belirttikleri konulardan biri de "tatil"  Baştan söyleyeyim; Benim eski tatil anlayışıma göre, çocukla tatil pek olamıyor... ama işkence, felaket falan da değil.. aklıselim her insan bebeği olduktan sonra hayatının değişeceğini zaten biliyor, felaket senaryolarıyla  korkutmanın anlamı yok, zaten herkesin hayatı da yaşamı da bir değil.  Tabi ki bazı gerçekler var; çocuklar biz tatile gidiyoruz yılın yorgunluğunu atacağız diye, varolan tempolarını değiştirmiyor tabi ki. . "ben de bi dinleneyim, sabah 10 da kalkayım, az koşayım" demiyorlar.  Mesela Can'dan örnek vereyim,; yaklaşık 1 aydır Datça'da yaşıyoruz, tatil yapmıyoruz bence.. sabah 8 de kalkiyor, kahvaltisini ediyor, ogle yemeği hazirlanmali, bu esnada parka gitmek istiyor.. öğle güneşi çok çıkmadan denize gitmek te g...

Geçen gün hesap ettim, b uraya ilk geldiğimde 10 yaşındaydım. 26 sene  önce  yani… Çocukluğumla ve ergenliğimle ilgili en güzel anılar hep Datça’dan.. Buranın güze lliği şu;  Marmaris’e yakın, yarımadanın girişinde  Bördübet  Golden  Key  (  www.bordubet.com )  ve bir kaç tanesi dışında kocaman tesisler yok.. Golden  Key ’ i de zaten diğer büyük zincir otellerle kıyaslamak büyük haksızlık olur …  Golden  Key   Bördübet  bambaşka bir dünya, tam bir rüya… onun dışında  kalacaksanız ya ev  kiralayacaksınız  ya da p ansiyonlarda, butik otellerde  kalacaksınız. Bu şu demek;  her şey  dahil menüler, çocuk  kulüpleri , yüzme havuzları yok…Bunun yerine, mis gibi kahvaltılar, o gün denizden ne çıktıysa taze taze  pişirilmiş  balıklar var ve mis gibi bir doğa var.  Datça yarımadası, hem Ege denizine hem de  Akdenize bakıyor.  Büyük bir yarım ada, “araba ...

yunan'i neden seviyoruz?  "çünkü ucuz!"  verilebilecek en sığ cevaplardan biri bu bence; tabi ki ortada göz göre göre bodrumda alacatıda kazıklanmak var o ayrı konu...  donmuş kayış gibi kalamar tabağına verdiğin 35 tl batar belki ama taze ahtapot kalamar tabağına yunanda verdiğin 20 euro batmıyor, helal olsun diyorsun.  sonrasında ödediğin hesap hakkaniyetli gelince bak ucuz demiyorum hakkaniyetli diyorum, gönlünü kazanıyorlar.  💙  ha bir de ucakti feribottu araba kirasıydı derken, öyle çok büyük farklar da yok artık onu da söyliiim. Türkiye'nin turizmden anladığı, dev resortlara kapan, içerde tüket, ye iç, dışarda para harcama! konseptli gusto sahibi olmayan yabancı turist müşterisi ( çok üzgünüm) bkz. alanya, antalya, side civarı.. bu tabi ki yerel esnafın işlerini de oldukça etkiliyor. Bunca yıl direnen, Ayvalık, Cunda, Alaçatı, gibi beldeler; bu en son booking yasağından sonra iyice çıkmaza girdiler.. zira zaten potansiyel müşteri...

Benim bebe aslında lokum gibi(ydi)🙄 hala da lokum aslında(vicdan)😑 ve fakat bu 17. ayda içinden değişik bi'şi çıktı... "atak dönemi heralde yine" diye baktım evet öyleymiş... wonderweeks e baktığımda birebir orda ne yazıyosa aynılarını yapıyor ya da yapmıyor. pekiiii nedir bunlar? daha çok ağlar, daha çok mızmızlanır bir dakika önce neşeliyken 10 saniye sonra ağlamaya başlayabilir. daha fazla oyun oynamak ister kıyafetlerinizi çekiştirir, üstünüze tırmanır, size daha yakın olmak ister kimi zaman normalde olduğundan daha sevimli davranır  tahmin edilemez daha fazla orayı burayı karıştırmaya başlar daha fazla fırlatır, savurur kıskanır yabancılara karşı daha utangaç olabilir daha fazla fiziksel kontak ister daha az uyumak ister kabus görebilir iştahı kapanabilir bazen sessizce oturur.  peluş oyuncaklara ilgisi artar. bebeksi davranışları artar. daha önceki atak dönemlerine kıyasla bu dönem daha çekişmeli ve tartışmalı geçer... valla sizin bebelerd...