Çocuğumu 3 günde 3 dk. özledim
Bir dönüşüm içindeyim... geçtiğimiz hafta sonu çocuğumu babasına bırakıp tatil yaparken, çeşitli zamanlarda duydum "özledin ama di mi?" Özledim ama sadece 1 dk... 3 günde toplam 3 dk. düşündüm çocuğumu, ne kötü bir anneyim ben! gerçekten bak, 3 gün için sadece gamze olmak harika bir histi... gülümsedim mis kokusu burnuma gelince ama o kadar... o an, orada tek başıma olmak, sigara üstüne sigara içmek, güneşlenmek, susmak, cevap vermemek... çünkü kendimi daha çok özlemiştim, arkadaşlarımı da... buna ihtiyacım vardı... Kız kıza tatile yani, tadı başkadır... kıkırdarsın, dertleşirsin, dağıtırsın, anlatırsın da anlatırsın... farklıdır işte. Tatile çıktığımı duyan 10 kişiden 5'i telefon edip; "nasıl bıraktın?" "nasıl dayanacaksın?" "gözün arkada değil mi?" diyerek; içimdeki en rahat noktaya, vicdanıma çomak sokmaktan bıkmadılar. Tabi ki bırakıcaktım, babasında çocuğum! kendimden sonra en çok güveneceğim insanda! Bir kadının çocuğunu babas...